Hoşgeldiniz.

Tekalifi milliye emirlerinin içeriği nedir Kısaca Benzer Konulara da Bakmalısın Tekalifi Milliye Emirlerinin Uygulanması Tekalifi Milliye Emirlerinin Önemi Tekalifi Milliye Emirlerinin Maddeleri Tekalifi milliye emirlerinin
  • 5 üzerinden 5.00   |  Oy Veren: 1      

  1. Kayıtsız Üye
    Sponsorlu Bağlantılar


    Tekalifi milliye emirlerinin içeriği

    Sponsorlu Bağlantılar




    Tekalifi milliye emirlerinin içeriği nedir


    Paylaş Facebook Twitter Google







  2. Sponsorlu Bağlantılar




    TEKALİF-İ MİLLİYE EMİRLERİ'NİN UYGULANIŞI

    1 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Tekâlif-i Milliye Emirleri, ilçelerde kurulan “Tekâlif-i Milliye Komisyonları” tarafından uygulanmıştır. Bu komisyonlar, yerel “Müdafaa-i Hukuk” cemiyetleri temsilcileri, imamlar, muhtarlar ve mahallin en büyük askerî amiri, mal müdürü gibi devlet memurları dışında, halk tarafından seçilen on üyeden oluşturuldu. Komisyonlar 11 Ağustos 1920’den itibaren toplantı halinde bulunacak ve komisyon üyeleri hiçbir ücret almayacaktı. Her komisyon iki ay süre ile askerî görevden ertelenmek üzere ikişer kâtip, dörder memur kullanabilecekti.

    Her komisyon, toplanan malzemeleri “ambar mevcutlarını” 15, 20, 25, 30 Ağustos - 5 Eylül 1921 tarihlerinde Millî Savunma Levazım Dairesi’ne telgrafla bildirecekti. Bölgelere göre her komisyon, “Menzil Müfettişliklerine” veya “Levazım Başkanlıklarına” belli aralıklarla raporların birer örneklerini verecekti.

    Komisyonların üye ve memurlarından, en küçük bir kayıtsızlık ve görevlerini kötüye kullananlar “Vatana İhanet” ile suçlandırılacak ve cezalandırılacaktı.

    “Tekâlif-i Milliye Komisyonları” İzmit ve Bolu sancakları (mutasarrıflıkları) içinde bulunanların asıl görevleri Kocaeli Bölge Komutanlığına;

    Zonguldak livası, Ankara vilayeti, bağımsız Aksaray sancağı, Konya vilayeti, Silifke ile bu sayılan bölgelerin batısında kalan kısımlar arasındaki komisyonlar asıl görevleri Batı Cephesine;

    “Elcezire ve Doğu Cephesi bölgesindeki komisyonlar, asıl görevleri adı geçen ordulara, ismi geçmeyen bölgelerden başka olarak merkezî Anadolu’da kalan bütün komisyonlar gelirleri Millî Savunmaya aittir.”

    “Merkez Ordusu, Adana ve Antep cepheleri ihtiyaçları Millî Savunmaya ayrılan yerlerden temin olunacaktır.”

    1 No:lu emri alan bütün kuruluşlar; -askerî sivil- emrin tarihini, saatini ve anlaşıldığını telgrafla haber vereceklerdi.

    1 No:lu emir ve bundan sonra verilecek “Tekâlif-i Milliye” emir esasları her tarafta en büyük mülkiye memurları tarafından mevcut araç ve gereçlerden faydalanılarak ilân edilecektir.”

    2 ile 10 No:lu emirler’in uygulanmasından; yukarıda görev ve özellikleri belirtilen “Tekâlif-i Milliye Komisyonları” sorumludur. Komisyonların emirleri uygularken dikkat edecekleri hususlar özetle şunlardı:

    2 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Komisyonlar, her ilçede mevcut ev sayısınca, bir takım çamaşır ve birer çift çarık ve çorabı, en geç 10 Eylül 1921 tarihine kadar tamamen hazırlayarak komisyonların ambarlarına teslim etmek zorundadır.

    Çok fakir evlerin bu bağışın dışında tutulması, bu fakirlerin yerine, mükellefiyetin diğer bir varlıklıya yüklenmesi komisyonun görevidir.

    Toplanan eşyalar komisyonun bir memuru tarafından korunacak verilen eşyaların miktarını ve teslim tarihini gösteren bir makbuz verilecekti.

    3 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Dahildeki gereçlerin % 40*1 alındıktan başka, yurt dışından gelen malların %10’u da iskelelerde aynı şartlar altında ordu ihtiyacı için alınacak, %90’ına hiçbir şekilde karışılmayacak mal sahibine bırakılacaktır.

    Alınan mallardan geri kalan ve toplanacak olan bu cins stokların taşıma, satış çıkışı daha önce olduğu gibi serbesttir.

    Çocuk ve kadın elbiseleri ve lüks eşya almak kesinlikle yasaklanmıştır.

    Dışarıdan mal getiren tüccarlardan Tekâlif-i Milliye Komisyonlarına mal veren ve karşılığında kuruşlu senet alanlar, senetlerinde yazılı miktardaki haklarının % 20’sini sonradan getirecekleri malların gümrük bedeline mahsup edebileceklerdi.

    4 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Emirde belirtilen maddelerin %40’ına komisyonlarca el konulması, ambarlarda depolanması ve takdir edilen fiyat üzerinde sahiplerine kuruşlu belge verilecekti.

    Komisyonlarca toplanan buğdayların un haline getirilmesi için komisyonlar bölgesinde mevcut fabrika ve değirmenlere eşit olarak bölünecek ve bu görev ücretsiz yaptırılacaktı.

    5 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Araç sahipleri her ay ordu gereçlerinden bir kısmını kendi aracı ile 100 km.lik uzaklığa parasız taşımak zorundadır. Bu taşımanın devam ettiği müddetçe araç sahipleri ve hayvanları ordu ambarlarından iaşe olunacaktı.

    Bir ay içinde bu görevi yapanlara, o aylık o kişiye muafiyet hakkı belgesi ambarda görevli kişi tarafından verilecekti.

    6 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    İki, üç, dört numaralı Tekâlif-i Milliye emirlerinde, “tedariki” bildirilen eşya ve erzak cinsinden çeşitli yerlerde mevcut terkedilmiş mallara Tekâlif-i Milliye Komisyonlarınca el konulacak, “miktarı tesbit” ve fiyatları takdir olunarak kuruşlu bir senet oradaki mal sandığına verilecekti.

    7 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    7 No:lu emirde adı geçen silâhları; “cins, mezhep, sınıf ve meslek ayırımı yapmaksızın”, herkes, bu emrin yayınlandığı tarihten itibaren üç gün içinde bölgesel “Tekâlif-i Milliye Komisyonuna” senet karşılığı teslim edecekti. Savaşın sonunda bu emirde adı geçen silâhlar, bir “hatıra” olmak üzere sahiplerine geri verilecekti.

    8 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Emirde sayılan, benzin, vakum, gres, makine yağı, don yağı, otomobil, kamyon lastiği, solüsyon gibi maddelerin ve gereçlerin dışarıdan memlekete getirilenleri gümrük resminden başka, yalnız % 10’u kuruşlu senet karşılığı adı geçen komisyonlar tarafından alınabilir. Bu suretle malı alınacaktı, verilecek senetlerin % 20’si gümrük resmine mahsup edilebilecekti.

    Her komisyon tarafından % 40’ının yazılıp toplanması işi bitirilerek, en son 10 Eylül 1921 tarihinde tamamlanmış olacaktı.

    9 No:lu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    “Tekalif-i Milliye Komisyonları” sınırları içinde bulunan demirci, marangoz, dökümcü, tesviyeci, saraç, arabacı ustaları ve imalâthaneleri ile bu usta ve işyerlerinin iş gücünü tasbit ederek, isimlerini, sayılarını Millî Savunma Bakanlığı’na bildirecekti. Emrin uygulanmasında bir numaralı emirde adı geçen hükümler geçerlidir.

    10 Nolu Tekâlif-i Milliye Emri Uygulaması

    Seferi ordunun taşıt araçlarına olan ihtiyacını, genişletmek ve ikmâli için yedi ana başlık altında toplanan bu emirde sayılan taşıt araçları ile bu araçlar için gerekli hayvanlar’ın % 20’sine el konulmuştur. Emrin yerine getirileceği en son tarih; 10 Eylül 1921 dir.

    El konulan her taşıt aracının fiyatı komisyon tarafından takdir ve taşıt aracı verene ilçenin belediye başkanı, köylerin ihtiyar heyetleri “kuruşlu senet” verecekti. Takdir edilen fiyatlar o mahaldeki halka servetleri oranında bölünerek ödeme yapılacaktı.

    Komisyonlar tarafından yazılan taşıt araçları o mahaldeki askerlik şubesine teslim olunacaktır. Teslim alınan bu hayvanlar ve araçlar sahipleri yükümlülerden ise sahipleri tarafından, değil ise, yükümlüler ile bu işten anlayan erler tarafından idare olunacaktı. Bu taşıt araçları şubeler merkezinde toplanacak ve şubelerce “iaşe ve muhafaza” edilecekti.

    Her askerlik şubesi, şubede toplanan taşıt araçlarının cins ve miktarlarını 15, 20, 25, 30 Ağustos ve 5, 10 Eylül 1921 tarihlerinde “Millî Savunma Bakanlığı Ordu Dairesine” telgrafla bildirecekti.

    Özetlersek: Bir numaralı emirde ayrıntısı ile açıklanan Tekâlif-i Milliye Komisyonları, emirlerin uygulanmasından sorumludur. Bu on emrin uygulanmasında ihmali ve suistimali bulunanlar, emirlerde adı geçen araç-gereç ve maddeleri gizleyenler, yükümlülüklerini her ne şekilde olursa olsun yerine getirmeyenler, “Hiyanet-i Vataniye Kanunu” hükümlerine göre cezalandırılacaklardır. Emirlerin uygulanmasında, başta Millî Savunma Bakanlığı olmak üzere bütün bakanlıklar, Batı Cephesi Komutanlığı, Samsun, Amasya, Tokat, Sivas, Kayseri, Niğde, Konya ve İçel vilâyet ve livaları ile bunların batısında bulunan bütün vilâyet ve livalar, bölgelerdeki askerlik daire ve heyetleri; İstiklâl Mahkemeleri görevlidir. Belediye başkanlarından köy ihtiyar heyeti azalarına kadar sivil-asker tüm ulus bu emirlerde belirtilen görev ve sorumluluklarını yerine getirmek zorundadır.

    Tekâlif-i Milliye Emirleri’nin uygulamasını sağlamak için İstiklâl Mahkemeleri kuruldu. Eskişehir-Kütahya Muharebesi’nden sonra ortaya çıkan tehlike karşısında İstiklâl Mahkemeleri yeniden kurulmuştur. Mustafa Kemal Paşa, Başkomutan olunca, bu İstiklâl Mahkemeleri de kendisine bağlandı. Tekâlif-i Milliye Emirleri’nin uygulaması için; yeni mahkemeler kurmak, üyelerini atamak ve görevlerine son vermek yetkisi de, B.M.M. adına (Başkomutanlık Kanunu ile) Mustafa Kemal Paşa’ya verildiğinden mevcut mahkemelerin dışında yeni mahkemeler kuruldu.Yeni kurulan İstiklâl Mahkemeleri; Ankara, Kastamonu, Samsun, Konya ve Eskişehir’de görev yapacaktı.

    Tekâlif-i Milliye Emirleri’nde belirtilen şartları yerine getirmeyen mükellefler ile bu emirlerin dışında uygulamada bulunan görevliler sert bir biçimde cezalandırıldı. Emirlere aykırı hareket edilmemesini sağlamak için, suçluların en sert bir şekilde cezalandırılacakları basın yoluyla da duyuruldu.

    Tekâlif-i Milliye Emirleri ve uygulamaları ile ilgili tebliğler ve ilânlar, hemen hemen her gün “Hakimiyeti Milliye” gazetesinin ikinci sayfasında yayınladı. Emir ve tebliğlerin yanındaki sütunun yanında da, İstiklâl Mahkemeleri’nin kararlarına ve infazlarına ait haberlere yer verildi.

    9 Ağustos 1921 tarihinde başlayarak yayınlanan ilân ve tebliğler ile verilen cezalar; Hakimiyet-i Milliye gazetesinde şu şekilde yer alıyordu:

    “...Tekâlif-i Milliye Komisyonu’na beyanname vermeyenlerin mallarının müsadere ve kendilerinin Hiyanet-i Vanatniye cürmü ile tecziye edileceği beyan olunur.”

    Bu ilânın hemen yanındaki sütunda ise; “Amasya’da İdam”, “Kurşuna Dizildiler”, “Dün Asıldılar” gibi başlıklarla verilen haberlerin yanında; orduya yapılan yardımlara ve bağışlara özellikle yer veriliyordu. *

    Suçların türüne ve derecesine göre; “Asılarak ve kurşuna dizilerek idam”, “Halk ve asker önünde teşhir”, “Mal ve mülküne el koyma, yakmak ve yıkmak” (hukuk dışı bulundu ve sert tepkilere neden oldu), “Köy ve mahallesinden ağır para cezası almak” (200 lira) (bu hüküm de hukuk-dışı bulundu ve Meclis’te sert eleştirilere yol açtı), gibi on ayrı grupta toplanan cezalar veriliyordu.

    Özetlersek; “Varını yoğunu” ordusunun hizmetine sunan vatandaşların verdiğini kendi çıkarları için kullanan görevlilerin cezalandırılması ile yükümlülerin emirlere uymalarını sağlayacak önlemler alınmış ve uygulanmıştır. Ulusun bütün bireylerinin Millî Mücadele’de paylarının bulunması için gereken yapılmıştır.




  3. Aradığınız Bilgiyi Bulamadıysanız Üye Olmadan
    BURAYA Tıklayarak Sorunuzu Düzgün Bir Başlık ile Yazabilirsiniz.
 

 

<b>Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin</b> Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin


:

Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.